تاثیر بازی های رایانه ای بر کودکان
اطلاعات عمومیدسته‌بندی نشدهسبک زندگیمشاوره

تاثیر بازی های رایانه ای بر کودکان

تاثیر بازی های رایانه ای بر کودکان

آیا بازی­های ویدیویی منجر به ADHD ( بیش ­فعالی) کودکان می ­شود؟

ما این سوال را از والدین نا امید می­ شنویم:

با وجود این­که در مدرسه، آرام گرفتن فرزندمان روی یک صندلی و تمرکزش روی درس تقریباً غیرممکن است، چگونه می ­تواند ساعت­ها جلوی صفحه­­ ی نمایش ویدیویی میخکوب بنشیند؟ او تمام معیارهای بیش فعالی را دارد، به جز وقتی که در حال بازی­های ویدیویی است. و وقتی به او می­ گویید که زمان توقف بازی و خوردن شام است، بهتر است که برای یک پاسخ منفی و نامطلوب آماده شوید.

دیدن این ترکیب رفتارها، والدین را به تعجب از چند چیز سوق می ­دهد:

آیا بازی کردن بازی­های ویدیویی در واقع منجر به بیش فعالی می­ شود؟

آیا آن را بدتر می­ کند؟

یا اینکه تمرکز شدید این کودک در بازی­های ویدیویی نشان می­ دهد که او به هیچ­ وجه بیش فعالی ندارد؟

 

جاذبه­­ ی ویژه

اول این­که، دکتر ناتالی وِدر[Natalie Weder]، روان­پزشک کودک و نوجوان در انستیتوی ذهن کودک (چایلد مایند) که بسیاری از کودکان با این اختلال را درمان کرده است، می­ گوید: “هیچ مدرکی مبنی بر این­که بازی­های تلویزیونی یا ویدیویی باعث بیش فعالی می­ شوند، وجود ندارد”. او می­ گوید که برنامه ­های تلویزیونی و بازی­های ویدیویی با سرعت بسیار بالا، برای کودکانی مبتلا به بیش فعالی جذابیت خاصی دارند.

دکتر وِدِر خاطرنشان می ­کند: “اگر شما یک بازی ویدیویی را در نظر بیاورید، ثانیه‌ای نیست که در صفحه­ ی نمایش چیزی رخ ندهد”. “اگر شما در حال بازی یک بازی ویدیویی هستید، باید فورا پاسخ دهید؛ در غیر این صورت شما خواهید باخت. شما وقت ندارید که فکر کنید. بنابراین بچه­ های مبتلا به ADHD (بیش فعالی) بسیار جذبِ آن می ­شوند — در این­جا هیچ فرصتی برای آنها نیست تا شروع به ­فکر کردن در مورد چیز دیگری کنند”.

 

طوفان توجه

بازی­های ویدیویی، به گونه­ ای موثر توجه کودکانی که متمرکز کردن آن­ها در بقیه­­­ ی امور زندگی­ بسیار دشوار است را به خود جلب می­ کنند. اما آن­چه که هنگام جذب بچه­ ها به بازی­های ویدیویی اتفاق می­ افتد، مشابه با نوع توجهی نیست که برای وظایف دیگر نیاز است.

دکتر رون استینگارد[Ron Steingard]، روان­پزشک کودک و نوجوان در انستیتوی چایلد مایند، گفت: “فعالیت مداوم به معنای دقت و توجه پیوسته نیست”. “در این بازی­ها، وظیفه ­ی بازیکن به­ سرعت در حال تغییر است، طوفان ­های توجه کوتاه ­مدت و متعدد، همه­ ی آن­ چیزی است که در این بازی­ها اتفاق می ­افتد. بدین معنا که این بازی­ها به صورت پیوسته تمرکز را از چیزی به چیز دیگر تغییر می­ دهند و برای کودک احساس رضایت و پاداش فوری ایجاد می­ کند.

پس منطقی است که بچه­ های مبتلا به ADHD (بیش فعالی) نسبت به کودکان متعادل، بسیار بیشتر جذب این بازی­ها شوند.

دکتر استینگارد خاطرنشان می کند: “هیچ چیز دیگری در زندگی نیست که همچون این بازی­ها حرکت سریع و پاداش بدون درخواست داشته باشد”.

 

هوشیاری بیش از حد [Hyper-vigilance]

دکتر استینگارد خاطرنشان می­ کند که زیست­ شناسان تکاملی برای حضور ADHD در ذخایر ژنی نظریه­ ای داده ­اند. این نظریه بیان می­ کند که این ویژگی (بیش فعالی) به قبائل اولیه این مزیت را می ­داد تا افرادی که به هر علامت خطری از هر جهتی هوشیاری بالا دارند، اطراف چادر را زیر نظر داشته باشند. به همین ترتیب، “بازی­های ویدیویی، در نقاط بصری متفاوت محرک­های مختلفی را پرتاب می­ کنند و برای یک بازی خوب باید بتوانید به طور هم­زمان به همه آنها توجه کنید. اگر خیلی منظم یا روشمند باشید، در بازی موفق نخواهید شد”.

آیا این بازی­ها برای کودکان مبتلا به بیش فعالی اعتیادآور است، زیرا احتمالاً باعث آزاد شدن دوپامین می ­شوند؟ دکتر استینگارد می گوید: “در این صورت هرگونه لذتی اعتیاد آور است”.

اما برخی از محققان این ادعا را مطرح کرده ­اند که تحریک مداوم و پاداش سریع در این بازی­ها باعث می­ شود که جلب کردن توجه بچه­ ها به موقعیت­های عادی و کم­ تحرک که در آن باید به سختی تلاش کنند تا پاداش بگیرند را سخت ­تر می­ کند.

زمان بازی

مطالعه­ ای در دانشگاه ایالتی آیووا در مورد ۳۰۰۰ کودک و نوجوان سنگاپوری با بیش از ۳ سال بررسی، نشان داد کودکانی که بیشتر وقت خود را صرف بازی­های ویدیویی می­ کنند، هیجانی­ تر (از روی انگیزه­ ی آنی و بدون فکر) عمل کرده و مشکلات تمرکزی بیشتری داشتند. محققان این یافته­ ها را تفسیر کردند تا نشان دهند که بازی­ کردن بازی­های ویدیویی می ­تواند مشکلاتِ کنونیِ مرکبِ تمرکزی کودکان را به وجود آورد.

اما نتایج مطالعه شواهدی مبنی بر تاثیر این بازی­ها در ایجاد یا بدتر شدن مشکلات تمرکزی ارائه نمی ­دهد – بلکه فقط نشان می­دهند بچه هایی که بیشترین مقدار بازی را انجام می­ دهند علائم بیش فعالی شدیدتری دارند. دکتر استینگارد می­ گوید: ممکن است کودکانی که علائم شدیدتری دارند ، بیشتر به سمت بازی های ویدیویی جذب شوند (یعنی با قطعیت نمی ­توان گفت که این بازی­ها منجر به شدت علائم بیش فعالی می شود، بلکه شاید کودکانی با علائم بیش فعالی شدیدتر به سمت این بازی­ها کشیده شوند).

چیزی که بازیکن ­ها از دست می­ دهند

این بدان معنا نیست که گذراندن زمان نامحدودی در این بازی­ها مضر نیست، بلکه آسیب از نوعی دیگر است. مشکل این است که تمام مدت زمانی که پای صفحه نمایش بوده ­اند معادل زمانی­ است که می ­توانستند کارهای با ارزش دیگری برای پیشرفت خودشان انجام دهند مثلا تعامل با خانواده و دوستان.

از آنجا که مهارت­های اجتماعی برای بسیاری از بچه­ های مبتلا به بیش فعالی(که در تمرکز و ممانعت از عملکرد هیجانی خود مشکل دارند) یک چالش است، این اتلاف وقت می­ تواند هزینه­ ی بالایی داشته باشد. دکتر استینگارد می گوید: “کسی که به ­جای انجام کاری همراه با دیگران، پای بازی­های ویدیویی وقت بسیاری را با خود می ­گذراند، از نظر اجتماعی در سلامت به سر نمی­ برد”. او می افزاید که این یک نگرانی کلی است – نه فقط برای کودکان مبتلا به بیش فعالی”. هیچ کودکی نباید به­ جای بازی با بچه­ های دیگر، وقت نامحدودی را صرف نشستن در مقابل صفحه ­ی نمایش کند.”

زمان توصیه شده برای نشستن پای صفحه­ ی نمایش توسط آکادمی کودکان اطفال آمریکا، برای کودکان دبستانی و بچه­ های دبیرستانی، به ترتیب روزانه یک و دو ساعت می­ باشد­. براساس مطالعه ­ای در ایالت آیووا، در حال حاضر کودکان آمریکایی به طور متوسط روزانه ​​بیش از شش ساعت را پای صفحه­­ ی نمایش می­ گذرانند.

 

 

مجله سلامتی پلاس ماد

مدیریت اضطراب اجتماعی

مقاله قبلی

روش ترک سیگار

مقاله بعدی

شما همچنین ممکن است دوست داشته باشید

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *